Monday, 5 December 2016

Tri Ličnosti Jedne Suštine


Više tragam nego što sam polemičan. Unutrašnji čovjek je jedinstvo Srca - Uma. Ima i statična religija socijalna, konzervativna i više istorijska, spoljašnjeg autoriteta. No, i druga religija ima življa Lična i obnoviteljska, sumnjom gleda se u takav Misticizam. Mistici su duhonosci, prosci Prve Ljubavi i pra-Slobode. Na mračnom je kraju institucionalno i dogmatsko kad je neprevaziđeno. Umno obrazovanje je ka Unutra neko NOVO i poželjno tragaocu za Istinom. Prevazilazi se znanje, cilj je sjedinjenje - ispunjenje, Oboženje, ne znam, Bog zna, Duša takva ima Tajnu. Ipak, ima Više Znanje. 

Ne stvara se Hram već Hram se razotkriva. Isto tako za nadahnut tekst ne traži autora. 

I Mojsije uspinje se na planinu radi susreta sa Bogom, ali Bog se vidjet ne da osim mjesta gdje prebiva. Narod čeka u podnožju, prava fešta. 

Na planini, nema tu pozitivizma ni potvrde koje ljudi uvijek traže, ima nečeg odričnoga. Drugi smjer je. I ekstaza, istupljenje, sjedinjenjem sva predmetnost iščezava. Nit' jedinstvo niti mnoštvo, oboje prevaziđeno, ova skrivena Suština (nad-Suština) je Svetinja. Suprotno je to od svijeta, ako mi smo biće ono je nebiće, i obratno. Govoriti o Ovome veliko je, a čist biti za To, ipak, mnogo veće. Šta vidjeti kad na glavi su nam kojekakve vreće od pojmova, ubjeđenja? Kako naći živa Boga!? 

Da bezLičan Bog je filosofski, ne znam, Bog to Zna. A religijski? - Kako kod kog. Punim svjetlom Sijanja je Tri NE Jedan za istočnog bogoslova. Za njih nema u Tri dijalektike tu Tajna ima Otkrovenja. Iz Jedan se izlazi zbog tog BOGatstva, a DVA broj je ovog svijeta, savršenstvo je Trojičnost. Otuda Božansko nije Jedinično ni mnoštveno, jest oboje ili Tri Božanstveno koje nema potrebu da sebi ili kome drugom dokazuje se pa otuda Trojično. Nije rasuto Božanstvo zbog Tri nije broj nit' jedno zaleđeno. Tri je Jedan. Ono Prvo je i Zadnje, Glava koja Rep svoj grize, neizrecivi poredak. Nisu modusi ni različita bića tri arijska. Istovjetna je Monada i Trijada. Istodobna. Mijena Uma je istinsko pokajanje, pre-Umljenje (metanoia). Jedna je Suština usija (grč. ousia) supstancija - samo sebi ipostasno, a Ličnosti hipostaze (ipostasi) Tri u svome prelijevanju, a ostaju neslivene. Ipostas je i dvoznačna: individualna pojedinačna; i jednosuštastvena opšte s nekim drugim. Pojedinačna je ipostas k'o Lice, opšta ousia kao supstancija il' suština. PERSONA je samo MASKA il' ličina, vanjski izgled, košuljica. Ousia + Ipostas, koriste oba pojma Istočni da ne bi došlo do razdvajanja Trojičnosti. Naziv Lice je unutarsuštinski odnos Akvinskome. Zatim ili prije toga FILOKVE (lat. filioque) je Zapadna dvosuština gdje Duh Sveti, PORED Oca proizlazi i iz SINA. Sa Mistično Tri na DVA. u Pravoslavlju Sin je kroz oca isto što On. Za Jakoba Bemea svatri su Lica jedno drugo, al' svi kroz Boga u sredini tog trougla, ne direktno među sobom. 

Zapad ide iz jedne Suštine ka Tri Lica, Istok vidi konkretno Tri Ličnosti jedne Suštine. Pa ti Vidi. Svaka s drugom je kao sa samom sobom. Nisu jedno u ishođenju, u nerođenosti i u rođenosti. 

U čovjeku je mnoštvo ličnosti nepovezanih, a u Ipostasi Tri Ličnosti jedna u drugoj. Predlagali su i neki da ne treba o tom mnogo raspravljati. 

Letindor (www.letindor.blogspot.com)

No comments:

Post a Comment